Hush Gallery | Hush Hostel | Hush Restaurant Bar - Istanbul / Kadıköy

Hush'ta Şubat // February @ Hush

2012-02-10T13:23:00.000+02:00

İKAMETGÂH KADIKÖY AÇILIŞ PARTİSİ // VENTOCHILD + KAFA AÇACAĞI @ Hush

2012-01-06T15:41:00.000+02:00

İKAMETGÂH KADIKÖY // sergi-panel-konser

2012-01-06T15:38:00.001+02:00

Kadıköy “Bağımsız ve Birlikte” Ses Veriyor
İkametgâh Kadıköy

İkametgâh Kadıköy, Kadıköy’ün öncü sanat oluşumlarını ve Kadıköylü sanatçıları ortak bir platformda birleştirerek Anadolu Yakası’nda süregiden bağımsız çağdaş sanat üretimini ve kolektifliği gündeme getirmeyi amaçlıyor. Kadıköy’deki üretimi ve paylaşımı çıkış noktası alan etkinlik, merkezinde farklı karakterlerdeki mekânlarda ayrı perspektif çeşitliliği sunan sanatçılarla aynı projeyi estetik bir çizgide buluşturuyor. 25 Ocak’ta izleyicilerin deneyimine açılacak İkametgâh Kadıköy’ün yaratıcıları Anadolu Yakası’nın “yeni” ve “alternatif”in üzerinden bağımsız kültürel ve sanatsal çalışmaları destekleyen Asfalt Art Gallery, Hush Galeri, İstanbul Hatırası Fotoğraf Merkezi, KargART ve Piha Kolektif Sanat alanlarıdır. Bu 5 sanat alanı sabit sınırları özgürleştirerek yeni bir sanat yolu inşa ediyor ve bu yol üzerinden Kadıköy kimliğini soyutlaştırarak İstanbul’un sanatsal doğasına alternatif bir bakış açısı geliştirmeyi, -“eksik parçaya köprü tutarak”- bağımsız çağdaş sanatla ilgili söylemi ve de sanatın tüm boyutlarını daha çok izleyiciyle buluşturmayı hedefliyor. Bu alanlara ek olarak Arka Oda ve Dunia, İkametgâh Kadıköy’ün yan etkinliklerine kapılarını açarak, bağımsız plak firması Müzik Hayvanı ise bir ses kataloğuyla etkinliklere destek olarak Kadıköy için “birlikte” üretme düşüncesini paylaşıyorlar.

İkametgâh Kadıköy, kolektif bilinci kavramsal bağımsızlık ilkesiyle inceliyor, “Bağımsız ve Birlikte” bir kurgu sunuyor. Bu bağlamda, Anadolu Yakası’nda yaşayan, üreten sanatçılar kavramsal ve biçimsel bir çerçevenin içine girmeden resim, video, illüstrasyon, fotoğraf, yerleştirme gibi farklı mecraları kullandıkları işlerini mekânlarda sergileyecekler ve çerçeve mekânlar üzerinden izleyicilerin deneyimleriyle yorumlanacak. Sergiler dışında çeşitli performanslar, konserler, gösterimler ve panellere de davetli olacak izleyiciler için güncel sanatın tarihsel devinimine tanık olunması adına da İkametgâh Kadıköy iyi bir fırsat yaratıyor.

25 Ocak-19 Şubat tarihleri arasında Anadolu Yakası’nda ilk defa gerçekleşecek kolektif sergi projesi, Kadıköylü sanat oluşumlarının yeni projelerine de yön verecek. Etkinlik süresi boyunca ve ardından ortaya çıkacak kıpırtıların “an”larda bıraktıkları izler ve sesler doğrultusunda amaçlarını sürdürmek için araştırmalarına ve paylaşımlarına devam edecekler.

Etkinlikler kapsamında 5 mekânda düzenlenecek sergilere katılacak sanatçılar belli oldu: Ada Tuncer, Ahmet Can Mocan, Ahmet Doğu İpek, Ali Çetin, Ali İbrahim Öcal, Altan Bal, Arda Yalkın, Arzu Parten, Ayça Telgeren, Babek Sobhi, Bahar Kocaman, Başak Mangör, Baysan Yüksel, Billur Melis Koç, Bora Başkan, Burak Şentürk, Can Kurucu, Ceyda Ildıroğlu, Cins, Çağdaş Şahin, Çağrı Saray, Çetin Keçeci, Dağhan İş, Defter Kazıyıcılar Kooperatifi, Dicle Erver, Didem Dayı, Doğu Çankaya, Dora Bakan, Ebru Ceren Uzun, Ece Kalabak, Eda Gecikmez, Ekin Onat, Emine Corduk, Engin Güneysu, Ercan Elmacı, Ercan Vural, Ercüment Usluer, Erdal Kuruzu, Erim Bikkul, Ersin Tavukçu, Evren Erbatur, Funda Karadağ, Füruzhan Şimşek, Gaye İnal, Gaye Su Akyol, Gökçe Birtan, Güneş Oktay, Hande Şekerciler, Hikmet Tanur, Hilal Polat, Hülya Küpçüoğlu, Hüma İnciören, İnsel İnal, Kardelen Fincancı, Kemal Tufan, Kurucu Koçanoğlu, Lale Altunel, Levent Kopuz, Mehmet Öğüt, Mehmet Selçuk Bilge, Melike Kılıç, Melissa King, Merve Akyel, Merve Şendil, Muhittin Eren Sulamacı, Mustafa Karasu, Mürteza Fidan, N. Güneş Güven, Nazan Azeri, Nilhan Sesalan, Nurgül Polat, Okan Dirim, Orhan Cem Çetin, Özgül Arslan,Peri Demirbaş, Rafet Arslan, Reyhan Özdilek, Sadi Güran, Sedef Hatapkapulu, Selcan Aksel, Serkan Çalışkan, Serkan Türk, Sümer Sayın, Süyümbike Güvenç, Şerif Karasu, Taşkın Esin, Tülin Onat, Yasemin Erdin, Yaşar K. Canpolat, Yavuz Şahin Başar, Yeşim Ustaoğlu.

Etkinlikler kapsamında 16-17-18-19 Şubat tarihlerinde Kadıköylü müzisyenlerin ve grupların sahne alacağı ufak çaplı bir festival düzenlenecek. Arka Oda, Dunia ve Karga’da gerçekleştirilecek konserlere katılacak isimler; Alper Maral Multiphonics, Cenk Taner, DDR, Halimden Konan Anlar, Hamervah, Hayvansaray, Koyu Beyaz, Künt, Motorr Moose, Oak, Ömer Sarıgedik & Emir Emre, Seni Görmem İmkansız, Toz ve Toz, Umut Töre Bandosu. Festivale eklenecek yeni isimler ve kesinleşmiş program daha sonra duyurulacak.

Sergilerin ana eksenini oluşturacağı İkametgâh Kadıköy etkinliklerini çağdaş sanat, bağımsız inisiyatifler, kolektif üretim, Kadıköylü müzikler ve benzeri konularda gerçekleştirilecek paneller, sunumlar, söyleşilerle desteklemek ve gösterimler ile zenginleştirmek bir başka amaç. İkametgâh Kadıköy’ün bu ilk yılında, olabildiğince farklı disiplinlere yer vermek, bir tartışma ortamı yaratmak, gerçekleştirilecek panellerin, sunumların kayıtlarını alarak bu tartışmaları, görüşleri sürüme sokmak, gelecek yıllarda etkinliğin temellerinin sağlamlaştırılmasını sağlayacak. Bu minvalde gerçekleştirilecek yan etkinliklerin programı da daha sonra duyurulacak. Ancak Beral Madra, Feyyaz Yaman, Fırat Arapoğlu, Güven Erkin Erkal, Hilmi Tezgör, İnsel İnal, Rafet Arslan, Zahit Atam farklı konularda konuşmacı olarak kesinleşen isimler. Ayrıca İstanbul Hatırası Fotoğraf Merkezi’nde Altan Bal, Canay Özden, Dağhan İş, Kenan Kavut ve Yılmaz Başar Babür’ün fotoğraf, kısa film, belgesel gösterimleri üzerine de atölye çalışması ya da söyleşiler gerçekleştirilecek.

Sonuç olarak; İkametgâh Kadıköy projesiyle sanatseverler Anadolu Yakası’nın, fikirlerin sanatsal pratiğe dönüştüğü bir merkez olma durumunun ve sanatın her yakanın katmanlarına uzandığının canlı kanıtları olacaklar. Sanatın bağımsızlığını ve evrenselliğini savunan Asfalt, Hush Galeri, İstanbul Hatırası Fotoğraf Merkezi, KargART ve Piha Kolektif Sanat izleyicileri iddialarının yaşayan, yürüyen, dokunan, değiştiren ve büyüten parçalarına dönüşmeye davet ediyor.

Asfalt
Hush Gallery
İstanbul Hatırası Fotoğraf Merkezi
KargART
Piha Kolektif Sanat

Proje Destekçileri:
Arka Oda
Dunia
Hush
Karga
Müzik Hayvanı

Ayrıntılı Etkinlik Programları ve İletişim İçin:
ikametgahkadikoy.org
ikametgahkadikoy.blogspot.com
ikametgahkadikoy@gmail.com

Hush'ta Ocak /// January @ Hush

2012-01-06T15:35:00.001+02:00

► 4 / Çarşamba (Wed): Can Başak & Pınar Genç > nu soul, nu disco
► 6 / Cuma (Fri): Kufura > instrumental jaz hop, trip hop
Tahsin Güngör Aktürk > downtempo
► 7 / Cumartesi (Sat): Dicle Erver // Rock Lobster > indie rock, elektronik, new wave

► 11 / Çarşamba (Wed): Zozo (Nigar Zeynep) > elektronik, new wave
► 12 / Perşembe (Thu): Okidir > indie, electro
► 13 / Cuma (Fri): Trash Can Dance (Kerem Meriç) > nu disco, funk, new wave
► 14 / Cumartesi (Sat): Radius // Serkan Doğan > dub, chillwave, idm, hip hop, dubstep
De Rien > nu disco
► 15 / Pazar (Sun): Bora Dündar > deep house, disco
Zambon ((Germany)) > deep house, disco

► 18 /Çarşamba (Wed): Can Başak > nu soul, nu disco, deep house
► 19 / Perşembe (Thu): Sercan Eryılmaz > electro
► 20 / Cuma (Fri): Kolsuz Kahraman Wang Yu (Birol Sonat) > anadolu pop
► 21 / Cumartesi (Sat): Helvetik Ağa (Burka Bayram) > soviet electronic, detroit techno
Furkan Kozanlı > Electro Swing, Tech-House

► 25 / Çarşamba (Wed) : "İkametgah Kadıköy" Açılış Partisi (Karga ve Hush'ta)
Kafa Açacağı (Utku Öğüt) > space-core, alco-wave, bike-adelic, avantgrowl, allschool soul-p(h)unk, kraut-billy
Ventochild (Bora Başkan) anatolianstep, jungle, dnb
► 26 / Perşembe (Thu): Bora Dündar > deep house, disco
► 27 / Cuma (Fri): Okidir > indie, electro
Anıl // Sick Songs > indie, electro, dnb, dubstep
► 28 / Cumartesi (Sat): Necmiye Elitez > NDW

Hush'ta Aralık /// December @ Hush

2011-11-29T12:23:00.000+02:00

FLYING CARPETS: Containers-Symbols-Fragments /// Andrea De Angelis (NEGRO) @ Hush Gallery

2011-11-16T19:24:00.004+02:00

The proposal for a solo exhibition in Istanbul gave me the chance to speak about political topics, because it was soon clear to me that my job as an artist in a foreign land was kind of diplomatic. I felt invested in a role of ambassador of my culture. Given these trivial conditions I had surprising outcomes of a job lasted about three months: despite fact I am an internationalist spirit, I feared that the preconceived cultural differences and geographical distances could be prevalent in my work, but what emerges is a message of reconciliation of differences and cancellation of the distances.

The three series of paintings making up this work treat issues known to any observing person dwell anywhere in the world.

With the first series I show you the "containers" within which you can see what you want: at the beginning an open hand, in the horizontal position, to symbolize the welcome, then I tell you where I come from, showing you a crown of thorns that speaks of ideas imposed through symbols of death, then there is a shopping cart ... what's missing in your fridge? A border, a barbed wire, an observation tower .. those who do not have to live with the idea of imprisonment? Perhaps better not to think about do not you think? No brain no pain!

With the second set I recommend you a break because here are the "symbols" talking, good and evil, the nature of the ancestral and cultural superstructures are universal concepts.

Finally there are only "fragments", snapshots of everyday life, pieces of human habits landscape characteristics, we all know no matter where we were born and raised and that we find always the same no matter where we go.

Andrea De Angelis (NEGRO)

Opening*: 25 November Friday, 19:30

Visiting hours: Every Day 11:00 - 22:00 hrs
For further info: info@hushgallery.org

*There will be a perfomance ''A Stranger is a friend you haven't met yet'' by Buket Püren during the Opening
** Kontrol Zeynep (Nigar Zeynep) & Selin Vs (Selin Oransayoğlu) will be playing at Hush Bar after the opening

[TR]

İstanbul’da kişisel sergi yapma teklifi bana siyasi konular hakkında konuşma şansı verdi çünkü yabancı bir ülkede sanatçı olarak bulunmanın diplomatik bir tarafı olduğu açıktı. Kendime bir kültür ateşeliği rolü yüklediğimi hissettim. Bu koşullar göz önüne alındığında yaklaşık üç ay süren bu çalışmanın şaşırtıcı sonuçları oldu. Enternasyonalist bir ruhum olduğu gerçeğine rağmen kültürel farklardan doğan önyargıların ve ülkeler arasındaki mesafenin işlerimde belirgin olmasından endişe duydum ancak ortaya çıkan mesaj farklılıkların uzlaşması ve mesafelerin reddi oldu.

Bu sergiyi oluşturan üç seri, dünyanın neresinde yaşarsa yaşasın herkesin gözlemlediği konuları işliyor.

İlk seride size ne görmek isterseniz içinde onu gösteren “kaplar”ı sunuyorum: Başlangıçta “hoşgeldiniz”i simgeleyen yatay duran açık bir el; daha sonra ölümün sembolleriyle dayatılan fikirlerlerden bahseden dikenli bir taç göstererek size nereli olduğumu söylüyorum. Daha sonra bir alışveriş arabası...Buzdolabınızda ne eksik? Bir sınır, dikenli tel, gözetleme kulesi... Bunlar hapsolmuş fikriyle yaşamak istemeyenler için mi? Belki de hiç düşünmemek daha iyidir, ne düşünüyorsunuz? Beyin yok, acı da yok!

İkinci seride biraz durmanızı tavsiye ederim çünkü şimdi “semboller” konuşuyor, iyi ve kötü, atadan kalmanın doğası ve kültürel üstyapılar evrensel kavramlardır.

Son olarak sadece “parçalar” vardır, günlük hayatın anlık görüntüleri, insan alışkanlıkları manzarasından karakteristik parçalar, hepimiz biliyoruz ki nerede doğup büyürsek büyüyelim, nereye gidersek gidelim hep aynısını bulacağız.

Andrea de Angelis (NEGRO)

Açılış*: 25 Kasım Cuma, 19:30

Ziyaret saatleri: Haftanın her günü 11:00 - 22:00
Daha fazla bilgi için: info@hushgallery.org

*Açılışta Buket Püren ''A Stranger is a friend you haven't met yet'' adlı performansını gerçekleştirecek
** Açılış, Kontrol Zeynep(Nigar Zeynep) ve Selin Vs(Selin Oransayoğlu)'nin DJ Setiyle Hush Bar'da devam edecek

[IT]

La proposta di una mostra personale ad Istanbul mi ha dato l’occasione di confrontarmi con tematiche di ordine politico perché mi è sembrato subito chiaro che il mio compito di artista in terra straniera era di tipo diplomatico, mi sono sentito investito di un ruolo di rappresentante della mia cultura specifica. Date queste banali premesse risultano sorprendenti gli esiti di un lavoro durato all’incirca tre mesi: infatti malgrado io sia uno spirito internazionalista, temevo che le preconcette differenze e le distanze culturali e geografiche potessero risultare prevalenti nel mio lavoro; invece ciò che emerge è un messaggio di conciliazione delle differenze e di annullamento delle distanze. Le tre serie di dipinti di cui si compone questo lavoro trattano tutte dei temi noti a qualsiasi persona si soffermi ad osservarli in qualsiasi parte del mondo.
Con la prima serie vi mostro dei “contenitori” all’interno dei quali potete vedere ciò che volete: all’inizi una mano aperta, in posizione orizzontale, a simboleggiare l’accoglienza, poi, subito dopo vi dico da dove vengo mostrandovi una corona di spine che parla della idee imposte attraverso i simboli di morte, poi c’è un carrello della spesa… cosa manca nel vostro frigorifero? Un confine, un filo spinato, una torretta di osservazione.. chi non deve convivere con l’idea della prigionia? Meglio forse non pensarci non credete? No brain no pain!

Con la seconda serie vi consiglio una pausa perché qui sono i “simboli” a parlare, il bene e il male, la natura ancestrale e le sovrastrutture culturali sono nozioni universali.

In ultimo non rimangono che “frammenti”, istantanee di vita quotidiana, pezzi di abitudini paesaggi dalle caratteristiche umane, che tutti conosciamo in qualsiasi posto siamo nati e cresciuti e che ritroviamo sempre uguali in qualsiasi posto andiamo da grandi.

Andrea De Angelis (NEGRO)

Hush Hostel @ Istanbul Life (November, 2011)

2011-11-14T17:10:00.000+02:00

Hush @ Hedonist Guide to Istanbul

2011-11-04T23:56:00.000+02:00

Hush'ta Kasım // November @ Hush

2011-10-31T12:51:00.003+02:00

Radio Zula presents: Bora Dündar & Helvetik Ağa @ Hush

2011-10-27T13:40:00.000+03:00

İnsan Durumu // Human Condition @ Hush Gallery | 15.10.2011, 19:30 - 19.11.2011

2011-10-13T14:29:00.004+03:00

İnsan Durumu

Sanatçılar: Merve Akyel, Johan Björkegren, N. Güneş Güven, Melike Kılıç, Can Kurucu, Başak Mangör, Yuşa Yalçıntaş, Simin Yıldız, Baysan Yüksel

“İnsan durumu'' iç ve dış etkenlere karşı geliştirdiğimiz bir hâldir. Bu durum kişilerin yaşantılarına göre şekillenir. Kişinin algılarına karşı oluşturduğu kondisyon her ne kadar farklı zaman ve mekânlarda yaşanmış, birbirinden bağımsız söylemler gibi görünse de her biri gündelik yaşamdaki ortak konulardan üremiştir.

Sosyal ve kültürel oluşumlara karşı türettiğimiz “insani” mekanizma yerçekiminin bizi bu platforma sabitleme etkisiyle göz ardı edemeyeceğimiz algılarımızın ortaya çıkmasına neden olur. Bu algılar bize olaylara ve durumlara karşı istemli veya istemsiz, fiziksel ya da ruhsal bir kondisyon oluşturmamıza sebep olur. Yani insan durumu her türlü etkiye karşı büründüğümüz bir tepkidir. Bu noktada algılara karşı bağışıklık kazanan ya da hastalık içinde yok olan bir “insan durumu” ortaya çıkar. İnsanın yerel ve küresel etkenlere karşı oluşturduğu bu durumlar, sergi mekânının her bir karesinde konumlanan, hayata dair temsillerde form kazanmaktadır.

Çizimlerle ifade edilen bütün bu konular yüzey üzerinde imge oluşturmaya çalışırken aynı zamanda dünya üzerindeki yerimizi işaretler. Zira çizmek, en basit ve en ilkel hâlimizdir. Çizgiler dünyayla bağ kurduğumuz ilk iletişim yollarındandır. İnsan gördüğünü, düşündüğünü kendi özgün ve özgür kuralları içerisinde yaratır. Maddesel dünyaya sürekli bir şeyler çizerek varlık kazandırırız. Ya bilinçli bir anlatısallıkla -mağara resimleri, grafitiler, işaretler ile- kendimizi ifade ederiz ya da bilinçsizce doğaya izler bırakırız -ayak izleri, kazınmış bir nesne, yırtılmış bir kağıt şeklinde… Bunlar her ne kadar bilinçsizce bırakılan izler gibi görünse de aslında belli bir belleğe, doğa ve kendisiyle iletişimde olan insan durumuna işaret eder.

Çizimin bir başka özelliği ise her daim hareket halinde olmasıdır. Silinse dahi izinin belirmesi veya bulunduğu yüzeyin zaman içinde değişmesi ona doğaçlamaya elverişli bir yapı kazandırırken onu bitmeyen bir sürecin de parçası kılar. Çizimden ayrı tutulmaması gereken lekeler, işaretler ve yazılar ile de insan duygularıyla varolmayı hedefler.

İnsan Durumu sergisi bu meseleler etrafında dokuz genç sanatçının varoluşun farklı boyutlarını çizim yoluyla ele alarak sorgulaması üzerine kuruludur. Çizim yapanların ortak bir noktada buluşmalarını amaçlayan bu sergi, diğer çizerlerin de yer alabilecekleri bir oluşumun da mesajlarını veriyor.

Ziyaret saatleri: Haftanın her günü 11:00 - 22:00

Sponsorlar: Pera Boya

Rock Me /// Burçin @ Hush Bar | 07.06.11, 21:30

2011-10-06T17:06:00.000+03:00

Road To Doringhton /// Dora Bakan @ Hush Bar | 08.06.11, 22:00

2011-10-06T12:40:00.001+03:00

Hush'ta Ekim // October @ Hush

2011-10-01T11:50:00.000+03:00

SERBEST DÜŞÜŞ ✪ GÖKHAN TUNÇİŞLER @ Hush Bar | 16.09.2011, 21:30

2011-09-12T17:08:00.000+03:00

20/4 @ The Guide Istanbul

2011-09-04T12:32:00.000+03:00

Hush @ SABAH

2011-08-25T12:57:00.000+03:00

20/4 @ Hush Gallery - INTERVIEW // RÖPORTAJ

2011-08-20T18:41:00.003+03:00

20/4: INTERVIEW

Alev Berberoğlu: What are the main issues and themes that you explore through your art?

Antonia Breme: In my work, my main interest is in space and the way we experience space. Investigating in different materials and sculptural qualities, I am creating sculptures and installations in space. In the process of working I often include situations I come across in my daily life; I use them as a starting point or as a reference in my work. Structures, surfaces and details are elements I am interested in. A precise way of working is therefore important for me. I am aiming at creating works, which speak in a subtle manner, yet have a strong impact on how we experience the work itself and the space around it. The border of being and non-being in terms of the work is an element that recurs. I am always searching for the border of a tangible and at the same time unseizable experience in space. I am interested in connecting elements with each other and thus creating an oscillation between them and in space. Frequently the objects in my installations, especially in my latest investigations, suggest geometrical elements, sound or movement. Often my work is space-related. I am inspired by artists such as Rachel Whiteread, Wolfgang Tillmans, Thomas Schütte, Olafur Eliasson and others.

Kasia Roswadowska-Myjak: The canvas surrounds me from all sides, with its white abundance. It even spreads out of my hands, I cannot reach its edges. It’s like divining into an overwhelming emptiness, a type of emptiness, however, which is filled up with inspiring whirling whisper of stories that seem to exist already, coming from somewhere, dear Plato… But now, there is just the canvas and I and the outer world is deafened by a matt quietness, which starkly contrasts with the inside of me. I become aware of an unbearable exertion, of an excitement, followed by inner tension and tremble. I simply can’t wait to let this energy go, let it out, spread it out and express it on the canvas. Until I finally relieve it all through a weird aggressive mystical dance or combat, combined with dynamic gestures. I engrave endless stories of inter-woven black charcoal lines on the white background. Then I’m exhausted, just like I would be after a fight and all the pressure is gone…

There are few moments, in which my consciousness is turned down and I’m not thinking of/or controlling myself at all. These are the true moments, I believe, when I can let go, then something gets created through me as if I were only a little tool of creation. Connecting with this strong almost mystical high energy is an experience for me, which is worth hunting over and over again, and it is worth being the noble reason of existence.

These moments of losing control, whether psychologically or physically, fascinate me very much. I guess humans in general are uncomfortable with them, if not afraid of them. Having control over our actions, being conscious of what we do, having reflections – this is our attribute. This is what makes us different from or ’better’ than animals. In the Old Testament, however, God expelled Adam and Eve from the paradise, just because they became conscious, having eaten from the tree of knowledge. I guess there is something holy in being unconscious; and still in symbiosis, in this naturally obvious way the animals are. As a consequence, this year I wanted to work with this animalistic instinctiveness and impulsiveness within the human beings. ‘The animal in the human’ is a topic that some could consider controversial or inappropriate. Though for me, these are the moments of purity and unity with something higher. Searching for the ecstatic moments, I captured humans in an animalistic, out of control positions, from sexual scenes to fights. It was really surprising how, at the end of my study, my works where not only, well, not mainly about the human-animal subject, but mostly about this powerful energies I was experiencing while creating them. It was incredible for me, to see, how the viewers where able to look further than the actual material drawing. Towards the end, (having studied Borges, Duerrenmatt and Camus) I combined my researches with the highly inspiring ancient Greek mythology and the Minotaur, as the identification and the interpretation level of this myth are so wide. Everybody can compare himself to this creature. He is a strong figure of the symbolic fight between the animalistic and the human within one being. Being in search for him-self, he is indeed a very existential subject. The labyrinth, as his materialized lifetime, in which the Minotaur is captured, pictures the profound isolation of the character. Isolation also constitutes the subject of my last year works. Simple sculptures of second-hand materials, scattered in space reminds you of islands. (Island > isolation). Here again, the outcome was also already a bit more transcendental than the material objects. What suddenly became more important was the emotion, the expression of feeling and a weird alienation towards the sculpture. The viewer would experience this rather than the material object itself.

Creation is divine. It is the overwhelming sensation of being God for a short while. By exercising such power our earthly little inspirations suddenly unfold through our hands to magical butterflies, giving us a feeling of pride the way only a mother can feel towards her newborn child.

Alev Berberoğlu: The starting point for your project 20/4 is the city of Istanbul where you, four artists, stay for twenty days in order to observe and respond to it artistically. Being artists that come from different cultural backgrounds, what were your first impressions and thoughts about this city?

Antonia Breme: Being in Istanbul (and Turkey) for the first time, I experience a vibrant and very lively city. The crowded streets and big variety of goods being offered accompanied by a lot of noise was quite overwhelming in the beginning and still is. One thing that strikes me a lot is the chaos and how the chaos seems to be a part of the life: every tiny shop seems stuffed until the ceiling, houses are fixed with whatever material works, new buildings are put on top of old wooden houses which are not allowed to be destroyed. People seem to connect in many ways. The communal feeling among the locals seems very strong.

The Turkish hospitality is overwhelming. People are interested and very helpful. I realize through our work we connect to the place and the locals in a very different and deeper way than usual, we become part of the life here in Istanbul to some extent.

The prayer sound going over the whole city seems quite alienating to me but at the same time it gives me a feeling as if it touches the whole city and also myself in an exciting and calming way.

Kasia Roswadowska-Myjak: Mass, crowd, noises, prayer sounds, the eminent sun, the heat… A lot of little shops piled up on each other – too much information. Plenty to see which is undiscovered, plenty of magic…

Alev Berberoğlu: Your collective response to Istanbul materializes in the gallery space as an installation, which you create together. Could you explain this work formally and conceptually?

Antonia Breme: Our idea to build a ship in the gallery space refers to our situation of being in Istanbul and to the situation of the city itself. The main focus in our work is our time-limited stay in Istanbul of 20 days. During this period of time we try to connect to the place. The ship being installed in the gallery space visualizes our time-limited stay in Istanbul, a stop on our journey, a temporary grounding and working in the city before moving on. The huge ship installed in the rather small gallery space also refers to the way we/I experience the city, being confronted with the overwhelming impact of the city, and the feeling of being quite small. While building the ship we want to fuse the gallery space and the body of the ship at some parts. The stairs of the gallery space become part of the ship for instance. This way we react on the way we experience the city and the way things seem to work here in Istanbul. At the same time the ship connects to the situation of Istanbul itself as a meeting point between Europe and Asia, divided by the Bosphorus, a place of constant movement, going back and forth, crossing of the Bosphorus and connecting the two continents. By using materials (mainly wood) we find on the streets in the area around the gallery, the work is connected to the surrounding in a direct way. The idea of building something from wood also originated from our impressions of the old wooden houses spread all over the place, which speak of former times but still are an important part of the city.

Kasia Roswadowska-Myjak: Basically, it is supposed to become a ship, like a real ship built out of found materials. It will be positioned in the gallery in a quite abstract funny way, because it will seem too big to actually fit there. One can enter the ship from the outside through the little door, and then leave it from the same way again.

We chose the ship as our subject, for it refers to a lot of our experiences here in Istanbul. To start with, there is already a ship as something melancholic, which is very literally pointing at our trip to Istanbul. There are many ships on the Bosphorus and considering the ferries Istanbul couldn’t ever do without them. The ship is also a strong metaphor for the exodus, for the Turkish living in Germany or elsewhere. It is like a huge but old connection, like the boat itself. Full of problems and leeks… Personally for us, the ship is a monumental machine, hot and smelly like Istanbul. Claustrophobic with the only open view over the sea…

20/4: RÖPORTAJ

Alev Berberoğlu: Sanatınızda incelediğiniz başlıca konular ve temalar nelerdir?

Antonia Breme: Yapıtlarımda asıl ilgilendiğim şey mekân ve mekânı deneyimleme biçimimizdir. Farklı materyaller ve heykele özgü nitelikleri araştırarak mekânda heykeller ve enstalasyonlar yapıyorum. Çalışma sürecimde genellikle gündelik hayatımda karşılaştığım durumlara yer veriyorum, işlerimde onları başlangıç noktası veya referans olarak kullanıyorum. Yapılar, yüzeyler ve ayrıntılar ilgimi çeken unsurlardır. Bu nedenle titiz bir çalışma yöntemi benim için önem taşır. İncelikli bir anlatıma sahip, bununla birlikte yapıtın kendisini ve onu çevreleyen mekânı deneyimleme biçimimizde güçlü bir etkisi olacak yapıtlar üretmeyi amaçlarım. Var olmak ile olmamanın arasındaki sınır yapıtlarımda yinelenen bir unsurdur. Daima mekânda somut ve aynı zamanda da yakalanamayan bir deneyimin sınırını arıyorum. Öğeleri birbirlerine bağlamak ve böylelikle onların aralarında ve mekânda bir salınım yaratmakla ilgileniyorum. Enstalasyonlarımdaki – özellikle son araştırmalarımda – nesneler sıklıkla geomektrik unsurlar, ses ya da harekete işaret ediyor. İşlerim çoğunlukla mekânla bağlantılıdır. Rachel Whiteread, Wolfgang Tillmans, Thomas Schütte, Olafur Eliasson gibi sanatçılar bana ilhâm veriyor.

Kasia Roswadowska-Myjak: Tuval dört bir yanımı olanca beyazlığıyla sarar. Ellerimden bile öteye uzanır, köşelerine yetişemem. Ezici bir boşluğa, bir yerlerden gelen ve uzun zamandır varlığını sürdürüyormuş gibi görünen hikâyelerin ilhâm veren, fırıl fırıl dönen fısıltılarıyla dolu bir boşluğun derinlerine dalmak gibidir, sevgili Platon… Ancak şu an yalnızca tuval ve ben varız, dış dünya donuk bir sessizlikle sağır olmuş durumda – bu da içimdekilerle tamamen zıtlık teşkil ediyor. Heyecanın verdiği dayanılmaz zorlanmanın ve onu takip eden içsel gerilim ile titremenin farkına varırım. Bu enerjiyi dışarı atmak, serbest bırakmak, yaymak ve tuvalde ifade etmek için sabırsızlanırım – ta ki en sonunda tüm bunları tuhaf, öfkeli, mistik bir dans ya da dövüşle dinamik jestlerin birleşimi sonucunda atarak rahatlayana dek… Beyaz zemin üzerinde birbirinin içine geçmiş, kömür siyahı çizgilerle bitimsiz öyküler işlerim. Sonra yorgun düşerim, tıpkı bir kavganın ardından olduğu gibi ve içimdeki tüm baskı kaybolmuş olur…

Bilincimin kapalı olduğu ve kendimi düşünmediğim ya da denetlemediğim nadir anlar vardır. Onların gerçek anlar olduğuna inanıyorum; kendimi gerçekten serbest bırakabilirsem sanki ben küçük bir yaratım aracıymışım gibi benim sayemde bir şey yaratılmış olur. Bu güçlü ve neredeyse mistik, yüksek enerjiyle bağlantı kurmak benim için tekrar tekrar peşinden koşmaya ve yaşamımın seçkin nedeni olmaya layıktır. Kontrolün psikolojik ya da fiziksel olarak yitirildiği bu anlar bana müthiş heyecan veriyor. Sanıyorum ki insanlar bu anlardan korkmasalar bile genel olarak rahatsızlık duyarlar. Eylemlerimizin üzerinde denetim sahibi olmak, yaptıklarımızın bilincinde olmak, düşünmek – bunlar bize özgü özelliklerdir. Bizi hayvanlardan farklı ya da “daha iyi” yapan şeyler bunlardır. Bununla birlikte Eski Ahit’e göre Tanrı, yalnızca bilgi ağacından yiyerek bilinçlendikleri için Adem ve Havva’yı cennetten kovmuştur. Sanıyorum ki bilinçsiz olmakta kutsal bir şeyler vardır ve ortak yaşam süren hayvanlar doğal olarak ve belirgin şekilde öyledir.

Bunların bir sonucu olarak bu yıl insanlardaki hayvani içgüdüler ve dürtüler üzerinde çalışmak istedim. “İnsanın içindeki hayvan” bazılarının tartışmalı veya yakışıksız olarak addedeceği bir konudur. Oysa bana göre, daha yüce bir şeyle bir olduğumuz, saf anlardır. Esrik anları ararken insanları cinsel görüntülerden kavgalara kadar kontrolden çıkmış, hayvani hâllerde betimledim. Çalışmalarımın sonucunda işlerimin sadece, daha doğrusu büyük ölçüde, ele aldığı meselenin insan-hayvan konusu değil de çoğunlukla onları yaratırken tecrübe ettiğim güçlü enerjiler olması gerçekten çok şaşırtıcıydı. İzleyicilerin somut çizimlerin çok daha ötesine bakabildiğini görmek benim için inanılmazdı. Sonlara doğru (Borges, Duerrenmatt ve Camus üzerinde çalıştıktan sonra) araştırmalarımı son derece ilham verici eski Yunan mitolojisi ve Minator ile birleştirdim – zira bu mitin özdeşleşme ve yorumlanma boyutu çok geniştir. Herkes kendisini bu yaratıkla karşılaştırabilir. O, tek varlığın içindeki hayvani ve insani yanların araındaki sembolik savaşın güçlü bir figürüdür. Kendini arayan bir varlık olarak hiç şüphesiz oldukça varoluşçu bir öznedir. Minator ömrünün cisimleştiği labirentte hapsolmuştur ve bu labirent karakterin derin yalnızlığını yansıtmaktadır. Yalnızlık da geçen seneki işlerimin konularından birini oluşturur. İkinci el materyallerden yapılmış basit heykeller mekânda dağınık hâldedir ve adaları çağrıştırır (Ada > yalnızlık). Burada da sonuç maddi nesnelerden aşkın nitelikteydi. Ansızın önem kazanan şey duyguydu, hissin ifadesi ve heykele karşı garip bir yabancılaşmaydı. İzleyici maddi nesneden ziyade bunu tecrübe ediyordu.

Yaratı tanrısaldır. Bu, kısa bir süreliğine Tanrı olmanın verdiği muazzam duygudur. Böylesine bir güç uyguladığımızda küçük, dünyevi ilhâmlarımız birden bire ellerimizde sihirli kelebeklere dönüşür ve bize yalnızca bir annenin yeni doğan bebeğine karşı hissedebileceği türden bir gurur verir.

Alev Berberoğlu: 20/4 adlı projenizin başlangıç noktası İstanbul şehridir ve siz dört sanatçı olarak burada şehri gözlemlemek ve ona sanatsal manada karşılık vermek için yirmi gün kalıyorsunuz. Farklı kültürel arka planlardan gelen sanatçılar olarak bu şehre dair ilk izlenimleriniz ve düşünceleriniz nelerdi?

Antonia Breme: İstanbul’a (Türkiye’ye) ilk defa gelmiş biri olarak enerji dolu ve capcanlı bir şehirle karşılaştım. Kalabalık sokaklar, satışa sunulmuş çeşit çeşit ürünler ve onları izleyen muazzam gürültü ilk başta oldukça baskındı (aslında hâlen daha böyledir). En çok dikkatimi çeken şeylerden biri kaos ve görünüşe göre bu kaosun hayatın bir parçası olmasıdır: her ufak dükkân tavana kadar tıkış tıkış doludur; evler ele hangi malzeme geçmişse onunla yapılmıştır; yıkımına izin verilmeyen eski ahşap evlerin tepelerine yeni binalar kondurulmuştur.

İnsanlar pek çok anlamda birbirlerine bağlı görünüyorlar. Yerel halk arasındaki müşterek his çok güçlü duruyor.

Türk misafirperverliği olağanüstü. İnsanlar ilgili ve çok yardımsever. Yapıtımız sayesinde burayla ve yerel halkla alışılagelmişin dışında ve daha derin bir şekilde ilişki kurarak İstanbul hayatının bir ölçüde parçası hâline geliyoruz.

Tüm şehirden gelen ezan sesleri bana çok yabancı; ama bununla birlikte bütün şehre ve heyecan verici, sakinleştirici bir şekilde bana değiyormuş gibi bir his yaşıyorum.

Kasia Roswadowska-Myjak: Kitleler, kalabalık, gürültü, ezan sesleri, yakıcı güneş, sıcaklık… Üst üste yığılmış çok sayıda küçük dükkân – çok fazla bilgi. Görülmeye değer keşfedilmemiş pek çok şey… Büyülü nice şey…

Alev Berberoğlu: İstanbul’a verdiğiniz kolektif cevap galeri mekânında birlikte yarattığınız bir enstalasyon olarak somutluk kazanıyor. Bu yapıtınızı biçimsel ve kavramsal olarak açıklar mısınız?

Antonia Breme: Galeri mekânında bir gemi inşa etme fikrimiz İstanbul’daki konumumuza ve şehrin kendi konumuna göndermeler yapmaktadır. Yapıtımızın ana odak noktası İstanbul’da süresini yirmi günle sınırlandırdığımız kalışımız. Bu süre boyunca burayla aramızda bir bağ kurmak için uğraşıyoruz. Galeri mekânına kurulmakta olan gemi, gezimizin bir durağını oluşturan İstanbul’da sınırlı bir süreliğine kalışımızı, ilerlemeden önce bu şehirde geçici olarak konaklamamızı ve çalışmamızı görünür kılmaktadır. Aynı zamanda, nispeten küçük bir galeri mekânında kurulan kocaman gemi benim/bizim şehri deneyimleme biçimime/biçimimize, şehrin çok kuvvetli ve derin etkisi karşısında oldukça küçük olduğumuz hissi ile yüzleşmemize de gönderme yapmaktadır. Gemiyi inşa ederken galeri mekânı ile geminin gövdesini bazı kısımlarda kaynaştırmak istiyoruz. Mesela galeri mekânındaki basamaklar geminin bir parçası hâline geliyor. Bu yolla İstanbul’u ve burada hayatın işleyişini deneyimlediğimiz şekliyle karşılık veriyoruz. Aynı zamanda gemi ileri ve geri giderek Boğaz’ı geçer, iki kıtayı birleştirir; sürekli bir hareket yeri olan Boğaz’la ikiye ayrılan ve Asya ile Avrupa’nın arasında bir buluşma noktası olan İstanbul’un konumu ile bağlantılıdır. Galerinin civarındaki sokaklarda bulduğumuz materyalleri (ağırlıklı olarak tahta) kullandığımız için yapıt doğrudan çevresiyle bağlantılıdır. Dahası, tahta kullanarak bir şeyler inşa etme fikri şehrin dört bir yanına dağılmış bulunan ve esasen eski dönemlere işaret eden, ancak günümüzde de şehrin önemli bir bölümünü oluşturan eski ahşap evler hakkındaki izlenimlerimizden ortaya çıktı.

Kasia Roswadowska-Myjak: Esasen bir gemi hâline gelecek, buluntu materyallerden inşa edilmiş gerçek bir gemi gibi olacak. Galeriye oldukça soyut ve esprili bir şekilde yerleştirilecek, çünkü aslında oraya sığamayacak kadar büyük görünecek. Dışarıdan gemiye küçük bir kapıdan girilebilecek ve sonra yine aynı yerden çıkılacak.

Konu olarak gemiyi seçtik, çünkü İstanbul’daki deneyimlerimizin pek çoğuna göndermeler yapıyor. Öncelikle, İstanbul gezimize açıkça işaret eden melankoli yüklü bir şey olarak gemi hâlihazırda var. Boğaz’da pek çok gemi bulunur ve vapurları düşünecek olursak, İstanbul onlar olmadan yapamaz. Dahası gemi göç için, Almanya’da veya başka yerlerde yaşayan Türkler için güçlü bir metafor teşkil etmektedir. Tıpkı geminin kendisi gibi devasa ancak eski bir bağlantıdır. Sorunlar ve sızıntılarla dolu… Bizlerin şahsi görüşüne göre ise gemi anıtsal bir makinedir, İstanbul gibi sıcaktır ve ağır kokar. Klostrofobiktir ve yegane açıklık denize doğrudur…

Hush @ Hürriyet | 20.08.2011

2011-08-20T15:27:00.000+03:00

20/4 @ Hush Gallery

2011-08-02T15:59:00.007+03:00

Antonia Breme - Almanya
Kasia Roswadowska-Myjak - Polonya
Gözde Kırcıoğlu - Türkiye
Nikola Breme - Almanya
Genç sanatçılar olarak İstanbul'da geçirdikleri 20 günün izlenimlerini, Hush Gallery'deki çalışmalarında yansıtıyor. Bu 20 günlük çalışmanın sonucunda ortaya çıkan sergi, belli bir mekanda, kısıtlı bir zaman diliminde bağlarından kopuk kalmanın ne demek olduğunu anlamak peşinde. Dışarıdan bakma fikrinin görsel bir mevcudiyete dönüşmesi, yeniden kök salmak eylemine tanınan bir alan.

Kısaca “20/4″ olarak adlandırılan sergi için dört genç sanatçı yirmi gün boyunca İstanbul’a dair izlenimlerini toplayacak ve onları sanat yapıtlarına aktaracaklar. Mekana özgü işleri seyahat temasını, kökleri olmayan ve içinde bulunduğu yere ait olmasa da bir şekilde onunla bağlantılı olan kişi olarak gezginin konumunu ele alacak. Sanatçılar ve şehir arasındaki yaratıcı diyaloğun sonucundan bir enstalasyon ve çeşitli resimler ortaya çıkacak.

Açılış: 20 Ağustos Cumartesi, 19:00

Açılış Partisi: Açılış, Okan Dirim DJ setiyle 22:00'den sonra devam edecek

Ziyaret saatleri: Haftanın her günü 11:00 - 22:00

Daha fazla bilgi için: info@hushgallery.org

[EN]

Antonia Breme - Germany
Kasia Roswadowska-Myjak - Poland
Gözde Kırcıoğlu - Turkey
Nikola Breme - Germany
are young artists, intermingling their 20 days of intensive work in the Hush Gallery, with their personal experiences of the city. The outcome is the group show dealing with what it means to be placed in a setting, where your roots are missing for a period of time. To bring the notion of seeing from an outside perspective to presence. To ground, to give it a space.

For the exhibition titled simply as “20/4″ these four young artists will collect their own impressions of Istanbul for twenty days and transfer them into artworks. Their site-specific works will be dealing with the theme of traveling, the position of a traveller as someone rootless, who does not belong to the place yet feels connected to it somehow. The creative dialogue between the artists and the city will result in an installation and paintings.

Openning: 20 August Saturday, 19:00

Visiting hours: Every Day 11:00 - 22:00 hrs

For further info: info@hushgallery.org

Hush @ Radikal

2011-07-13T20:32:00.000+03:00

Hush @ Artist Actual

2011-07-11T17:03:00.000+03:00

Otomorfoz2 // Otomorphose2, Alper Bıçaklıoğlu @ Hush Gallery

2011-06-15T00:15:00.004+03:00

Otomorfoz2

Modern zamanın insanlığa büyük armağanı. Sanal gerçeklik günlük hayatımızın her evresinde artık yapabildiklerimizin tamamı, yapamadıklarımızın ve yapamayacak olduklarımızın neredeyse imkansızlığı.

Gelişen teknoloji karşısında insanın otomorfozu ve bunun sonunda insanın yaratma yetisine tabi olması ve tanrısal bir kavrama dönüşmesi; benlik, yaratılış ve duygusal hissiyatlarımızın hanelere ve haneler dışına optik transferlerle gerçekleştiği dünyanın karşı konulmaz çekiciliğinin modern teknolojik gelişmeler sonucu dünyanın insana, insanın zamana olan yenilgisi.

21.06.2011 - 25.07.2011

Açılış//Opening: 21.06.2011, 18:00*

*Galeri Piha ile ortak açılış yapılacaktır

Ziyaret saatleri//Visiting Hours:

Haftanın her günü//Every day 11:00 - 21:00

Olasılıklar Arası Denge // Balance Between Possibilities | Hüma Birgül @ Hush Gallery

2011-04-17T15:30:00.003+03:00

Olasılıklar Arası Denge!

Sonsuz kombinasyon arasında düşünsel devinim! Yaşamsal yansımanın dengesi arayışıyla… Hayatı, şeyleri algılama biçimi üzerinden renk ve form dengesi.
Bir hikaye betimlemek değil, ötesinde de değil, kendisi! İçe doğru ve her yöne. İçeriden!
Durum ve durumlar karşısındaki yeni durumlar...
...Kafamdaki denge gitgide netleşiyor... Ta ki istediğim olana kadar devam... Ve baştan... Her resim yaşam gibi, yaşamdan öte. Ve kala.

[EN]

Balance Between Possibilities!

Intellectual motion among endless combinations! In a pursue of balance between vital reflections... A balance of color and form through perception of life and things.
Not depicting a story, not something beyond this, but very self of it! Inwards and in all directions. From the very inside!
The balance in my head increasingly gains clarity...
Going on until I achieve the desired ones... Over again right from the beginning...
Each painting resembles life, all beyond the life itself.

Hüma Birgül

Açılış//Opening: 06.05.2011, 19:00

Ziyaret saatleri//Visiting Hours:
Haftanın her günü//Every day 11:00 - 22:00

Detaylı bilgi için: info@hushgallery.org

Hush Gallery
Caferağa Mh. Miralay Nazım Sk. 20 Bahariye - Kadıköy / Istanbul
www.hushgallery.org

Pencere // The Window | Güneş Acur @ Hush Gallery

2011-03-31T19:59:00.008+03:00

Pencere // The Window

Pencereyi açtım, havayı soludum,
soğuğu hissettim, yalnızlığa dair ne varsa.
Çevreme baktım,
sesleri duydum,
yalnız insan çığlıklarıydı bunlar işte,
gerçekti bunlar hayata dair ne varsa...

Mart 2011

I have opened the window,
breathed the air, felt the cold;
whatever about loneliness.
I have looked around,
heard the voices;
they were the cries of people only.
they were real,
belonging to life whatever in it.

March 2011

Güneş Acur

Açılış//Opening: 02.04.2011, 19:00

Ziyaret saatleri//Visiting Hours:
Haftanın her günü//Every day 11:00 - 22:00

Detaylı bilgi için: hushgallery@gmail.com

Hush Gallery
Caferağa Mh. Miralay Nazım Sk. 20 Bahariye - Kadıköy / Istanbul
http://www.hushgallery.org/
http://hushistanbul.blogspot.com/

BASIN//PRESS

Radikal Hayat, 26.03.2011

2011-03-29T10:44:00.001+03:00

Time Out English, March 2011

2011-03-13T21:14:00.002+02:00

İstanbul Life, Mart 2011

2011-03-12T15:22:00.002+02:00

Orchestra Elastique(London) @ Hush

2011-03-10T13:52:00.002+02:00

Mark-Erwan Tarrisse @ Hush Gallery 11.03.2011, 19:00

2011-03-10T13:45:00.005+02:00

Mark-Erwan Tarrisse 1987 yıllında Fransa’nın Montpellier şehrinde doğdu. Anaokulundan lise sona kadar İstanbul’da Pierre Loti lisesinde okuduktan sonra Fransa ve Belçikada sanat eğitimi aldı.
Son 3 senedir masaüstü ve bilgisayar oyunları, kitap kapakları, televizyon dizileri ve reklam ajansları gibi değişik sektör ve projeler için illüstrasyon ve konsept tasarım işleri yapmıştır.

Bu ilk sergisinde geçmişten bugüne yaptığı işlerden oluşan seçkiye yer veriyor.

*** Açılış Orchestra Elastique(London) akustik perfomansıyla başlayacaktır.
http://www.orchestraelastique.com/

[EN]

Mark-Erwan Tarrisse was born in 1987, in the city of Montpellier (France). From primary school to highschool, he studied in the Lycée Français Pierre Loti in Istanbul. After getting his "baccalauréat" diploma in highschool, he studied Art in France and Belgium.
And for the last 3 years he did concept art and illustration work for many different sector, such as : Board games, video games, book covers, TV series and entertainement companies.

*** The opening will start with an acoustic performance by Orchestra Elastique(London)
http://www.orchestraelastique.com/

Açılış//Opening: 11.03.2011, 19:00 - 00:00

Ziyaret saatleri//Visiting Hours:
Haftanın her günü//Every day 11:00 - 23:00

Detaylı bilgi için//For futher info: hushgallery@gmail.com

Soundjunction @ Hush Bar | 05.03.2011, 20:00

2011-02-24T15:06:00.007+02:00

2000'li yılların başında İstanbul’da kurulan topluluk, profesyonel iş yaşamları dışında kalan zamanlarını ayırdıkları müzik kariyerlerinde emin adımlarla ilerlemekte. 16. Uluslararası Caz Festivali kapsamındaki Genç Caz Etkinliğinde performans sergileyen ve ardından 8. Amatör Caz Müzisyenleri Festivalinde festivalin kapanış konserini gerçekleştiren Soundjunction, müziğinde klasik caz, latin tınılarının yanında cazın modern uygulamalarından da esinlenerek kendilerine has bir sound yaratma yolundadır. Grup, çalışmalarını kendi eserleri ve kayıt çalışmalar çerçevesinde yoğunlaştırmaktadır.

Tolga Tulun (Davul)
Kıvanç Tanrısevdi (Basgitar)
Barış Durlanık (Gitar)
Özgür Durlanık (Gitar)

http://www.myspace.com/soundjunction.tr

Hush Restaurant Bar @ Time Out (Şubat//February)

2011-02-01T23:33:00.003+02:00

Hush Restaurant Bar @ Touch İstanbul (Şubat//February)

2011-01-31T17:44:00.005+02:00

Hush Hostel @ SunTimes Travel News

2011-01-04T23:26:00.002+02:00

December31 @ Hush

2010-12-27T22:07:00.009+02:00

Yeni Yılı Hush'ta Kutluyoruz // Hush Welcomes New Year

Mutlu Yıllar!
Happy New Year!
Bonne Année!
Buon anno!
Ευτυχισμένο το Νέο Έτος!
Glückliches neues Jahr!
С Новым годом!
Feliz Año Nuevo!

*Rezervasyon: (216) 3301122 / hushistanbul@gmail.com

Hush Restaurant Bar

Caferağa Mah. Miralay Nazım Sok. 20 Kadıköy, İstanbul

(Rexx'ten Bahariye'ye doğru giderken ilk soldaki sokak)

Sıradan Durumlar // Ordinary Things, Mark Hale @ Hush Gallery

2010-12-01T20:43:00.004+02:00

Sıradan Durumlar // Ordinary Things, Mark Hale

[TR]

1984'te İzmir'de doğan Mark Hale, Eskişehir Anadolu Üniversitesi'nde Baskı Sanatları bölümünde başladığı lisans eğitimini bir değişim programı kapsamında San Diego State Universitesi’nde bitirdi.

Yüksek lisans eğitimine Prag’da School of Arts, Architecture & Design’da İlüstrasyon ve Animasyon bölümlerinde devam ediyor.

Bu ilk kişisel sergisinde, Gravür ve Linolyum baskı tekniklerini kullanarak,
basitlikteki detayı temel alan sıradan durumları resmediyor.

[EN]

Mark Hale, born in İzmir, in 1984, started his Printmaking studies in Anadolu University in Eskişehir and finished in San Diego State University via an exchange program.

Currently he is a second year MA student in Illustration and Animation departments in School of Arts, Architecture & Design in Prague.

His first solo exhibition covers etchings and linoleum prints that illustrate ordinary things tracing simplicity in details.

Açılış / Opening* : 18.12.2010, Cumartesi / Saturday 19:00 - 23:00

* Hush Restaurant/Bar açılışıyla birlikte

Ziyaret saatleri / Visiting Hours: Haftanın her günü / Every Day 11:00 - 23:00

Detaylı bilgi için // For further info: gallery@hushhostelistanbul.com

Hush Gallery
Caferağa Mh. Miralay Nazım Sk. 20 Bahariye - Kadıköy / Istanbul
http://hushistanbul.blogspot.com/
http://www.hushhostelistanbul.com/

Jangle Jam - International Art Festival 04-11 September

2010-09-10T16:39:00.004+03:00

Melancholia, Zeynep İnal @ Hush Gallery | 17.07.2010, 18:00

2010-06-23T12:59:00.012+03:00

Melancholia, Zeynep İnal

Küçük bir kız varmış, kocaman acı taşırmış yüreğinde. Her sabah gözünü açtığında kalbine götürürmüş elini, acıyı yoklarmış hala orada mı diye. Nefes alması zorlaştığında bahçeye çıkar bir ağacın gövdesine koyarmış elini akıtırmış ağlayan yüreğini. Griye boyalıymış tüm renkler, kız yeşil yeşil ağlarmış. Kalbini çıkarıp atmak istermiş yapamazmış, üç sıkı düğümle bağlıymış yüreği bedenine. Kızın acısının kokusunu alan herkes ondan uzaklaşırmış, korkarlarmış bu keder bulaşıcıdır diye. Gri bir sokakta yeşil akan yaşlarıyla yalnız kalmış kız. Sesler boğuk renkler donukmuş. Sonra ılık bir rüzgar esmiş, hüzünlü bir piyano sesi taşımış soğuk kaldırımlara. Kız dans eder gibi yürümüş. Sanki yüzlerce insanla birlikte bir balo salonundaymış ama aslında kimsecikler yokmuş. Hayaletlerin dans ettiği sokakta sadece bir noktaymış. Kız yürümüş ortopedik ayakkabılarıyla saatlerce, hüzünlü bir piyano sesiyle...

Sanatçı Hakkında

Zeynep İnal 2 Ocak 1981'de İstanbul'da doğdu. 1992-97 yılları arasında Ste Pulcherie Fransız Ortaokulunda, 1997-2000 yılları arasında St Benoit'da okudu. Liseyi birincilikle bitirip tüm öğretmenlerinin itirazlarına rağmen 2000 yılında Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Tekstil Bölümüne başladı. 2004'te mezun olduğunda çalışma hayatına başladı. Önce Bahar Korçan'ın daha sonra Nejla Güvenç'in tasarım asistanlığını yaptı. Nej'de çalıştığı sürede IFF Tokyo Moda Fuarı ve Paris Pret-a-Porter Fuarına katıldı. T-shirt baskı tasarımına o dönem merak sardı. Sonunda illustrasyon ve tekstili birleştirmenin bir yolunu bularak baskı tasarımcısı olmaya karar verdi. İlk baskısı Nej'de çalıştığı sırada Mudo'da satıldı. 2008'den beri Officeistanbul'da baskı tasarımcısı olarak çalışmaktadır. Çalıştığı markalar arasında Jack&Jones, Zara, Ginatricot, Bershka, Veromoda bulunmaktadır. Kişisel çalışmalarına ve freelance işlerine devam etmektedir. Ocak 2010'da Marmara Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi'nde karma sergide yer almıştır. Yapı Kredi Yayınlarından çıkan ZEMBEREK adlı kitabın kapak illüstrasyonunu yapmıştır.

[EN]

"There was a small girl who carried great pain in her heart. She placed her hand on her heart every morning when she awoke to check whether the pain was still there. When it became difficult to breathe, she would go out into the garden and touch the trunk of a tree and let her crying soul weep..."

Zeynep İnal, the young artist who graduated from Textile Design at Mimar Sinan University, has opens her first individual exhibition, Melancholia, at Hush Gallery. She wrote a small story for each of her artworks.

Açılış / Opening: 17.07.2010 18:00- 21:30

Ziyaret saatleri / Visiting Hours: Haftanın her günü / Every Day 11:00 - 21:00

Detaylı bilgi için // For further info:
İbrahim Gürman T. 532 2854904 / gallery@hushhostelistanbul.com

Hush Gallery
Caferağa Mh. Miralay Nazım Sk. 20 Bahariye - Kadıköy / Istanbul
http://hushhostelgallery.blogspot.com/
http://www.hushhostelistanbul.com/

PRESS

Maison Françaises

SABAH

le cool

UNFINISHED ROUTE, Carla Paiolo @ Hush Gallery | 19 June 2010

2010-06-06T12:47:00.007+03:00

UNFINISHED ROUTE // BİTMEMİŞ YOL

Discover the wonder of the shadows, anytime, everywhere. Inside and outside me.
Some people think the shadow has a scientific meaning; it is a phenomenon generating when light is over a body; and some people think differently or has emotional connections to it.
Generally thinking, it exists a "gray area" of the individual as well, which has to be destroyed as an impediment to peace.
And much more...
I feel a great emotional thinking on a stage where in the past the shadow was called "black eyes", the Karagoz, and internal energy of that dimension.
In the theatre of my life, I would like to dye my body of that specific eye-colour, and can move under the visible colours without losing sight of that black.

"Any kind of box can be opened, as it was made. We always need to believe it is possible"

“Unfinished Route” is a path... I cannot close because it is tied to the changing of my feelings.
When you feel the intensity of his gaze on your skin.
It moves, simultaneously with the endless mobility of the shadow.
The limit of a box doesn’t stop the noise of the shadow...
My dream is to reach the shadow at noon.

Carla Paiolo

----- About The Artist -----

Visual artist and performer Carla Paiolo was born in Vetralla (Viterbo, Italy) on May 3, 1976. She uses overall the hand-made paper, as space of purity. Her research is strongly directed to a specific analysis of non-European cultures (East and Middle-East culture). She already made some investigation in China (Guangzhou), in 2007, specializing in engraving and other ancient Chinese artistic techniques.

Opening: Saturday, 19 June 2010 at 18:30 - 21:30

** There will be a performance by Carla Paiolo during the openning party!

Visiting Hours: Everyday 11:00 - 21:00

Açılış: 19 Haziran 2010 Cumartesi 18:30- 21:30

** Açılışta Carla Paiolo bir performans gerçekleştirecektir!

Ziyaret saatleri: Haftanın her günü 11:00 - 21:00

Hush Gallery
Caferağa Mh. Miralay Nazım Sk. 20 Bahariye - Kadıköy / Istanbul
http://hushhostelgallery.blogspot.com/
http://www.hushhostelistanbul.com/

Detaylı bilgi için // For further info:
T.(0532) 2854904 / gallery@hushhostelistanbul.com

Bart Oostindie (Holland) LIVE @ Hush Hostel Lounge | 18.06.2010, 21:30

2010-05-28T13:36:00.020+03:00

Bart Oostindie is a Dutch musician who also works as a producer. His singer-songwriter career enables him to work with and write for lots of other musicians such as Arno Adams, Sherry Dyanne, Dutch Pop Idol Dewi, and the popular Dutch group Treble to name a few. His music comprises of variety of excellent tunes, ranging from pop-indie, rock sound to jazzy notes.

Bart's teen years went by travelling throughout Europe with an acoustic guitar, while his love for jazz music brought him back to Holland where he decided to study at the conservatory. In 2002, Bart joined the popular Dutch soul/funk band Mo'Jones with whom he played on the North Sea Jazz festival in 2003. Together with piano player Mike Roelofs, Bart has formed his own project with Mike Roelofs and Leon Bartels: Down South. With Down South Bart released the album “One On One”.

In 2004 Bart decided to focus on his song writing. As having a sound of his own, Bart won the prestigious Alfa Award in 2005 with his song“Grandson”. Afterwards, Bart has formed the Bart Oostindie Band, published
'Grandson' EP and his brand new album “Welcome to the Costume Ball”, with which he proves once again to be one of the most talented, upcoming artists in the Netherlands.

http://www.bartoostindie.com/

http://www.myspace.com/bartoostindieband

Hush Hostel Lounge
Rasimpaşa Mah. Rıhtım Cad. İskele Sok. 46 Kadıköy
http://www.hushhostelistanbul.com/
lounge@hushhostelistanbul.com T. (216) 450 43 63

STORIES | Marie Béchaux @ Hush Gallery

2010-04-23T15:56:00.010+03:00

STORIES

01.05.2010 - 15.06.2010

**İstanbul 2010 Avrupa Kültür Başkenti Ajansının desteğiyle
**Supported by Istanbul 2010 European Capital of Culture Agency

[TR]

Paris’te yürüyorum, sokakta, yerde renkli bir negatif film görüyorum. Kaza geçirmiş bir negatif bu. Aşınmış, parçalanmış. Hemen ilk fotoğraf stüdyosuna koşuyorum. Bir saat sonra elimde baskılar. Bu baskılardan bir film yapmayı düşünüyorum. Ama hikayenin sonu bu değil...

Birkaç ay önce, En Gare (Garda) başlıklı bir film çekmişim, belgesel bir video-art çalışması. Bu filmin ortaya çıkış hikayesi şöyle: Etem Şahin’le bir sabah erken saatlerde Biarritz garındayız, başka bir belgesel filmin çekimi için çıktığımız yolun ilk durağı. Kamerayı kılıfından çıkarıyoruz. Görüntüler boş, ne karakterler ne de insanlar var. Terkedilmiş bir dekor, her şey havada asılı; uyanış vaktiyle şafak sektesinde.
Bir saat sonra Dax’a varıyoruz, orada bir gazeteci ve elektrikçiyle tanışıyoruz. Ben sesi kaydediyorum, öylesine bir konuşma, içeriği belirli bir röportajdan öte, konu: Aquitaine bölgesi, Avrupa, globalleşme, serbest konular çerçevesinde tanıştığımız kişilerin deneyimleri konuşuyor biz sormaksızın. Gazeteci yakın arkadaşı bir Türk garsondan söz ederken, Fransa’yla Türkiye’yi bir ele alıyor, birbirine yaklaştırıyor. Elektrikçiyse, Avrupa normlarını eleştirerek gelecekte İspanya’ya taşınma planlarından bahsediyor.
Bu iki röportajın sesini, Biarritz garının boş peronu görseliyle eşleştirdiğimizde bir belgesel film meydana geliyor. Ses görüntüye hareket verirken, tren istasyonu hikayelerini söylüyor.
Stories ile En Gare filminin rastlantısal estetiğini aşmak istedim çünkü, negatiflerin bulunuş serüveni başlı başına bir tesadüf. Bu fotoğrafları ben çekmedim, fakat buldum: bu bir tanışma. Her fotoğraf gibi, onlar da fotoğrafı çekenle gerçeklik arasında bir buluşma noktası. Bu fotoğrafları yerden topladım fakat eylemin doğası aynı, göz, ele izin veriyor onun yerine görüntüyü yakalaması için. Elim, deklanşöre basmak yerine fotoğrafları yerden topladı. Bu görüntüleri evlat edindim ve STORIES olarak sicilime geçirdim. Bir Mağrip düğünü görüntülerde: kahramanları göçmen bir aile olabilir, ya da evli çift Paris’e balayına gelmiş ve negatiflerini düşürmüş olabilir.
Kesin olan bir şey var: bu görüntüler Fransa’da kolonileşmenin ve kolonilerden ülkeye göçün tarihini sorguluyor. Bunun ötesinde, milli kimlik, küreselleşme ve sınırlar, sınırötesi bir zaman-mekana kavuşuyor. Belgesel şema halihazırda, Garda filminde ele aldığım tartışma-röportaj modelini, bu görüntülerden yola çıkacak filmime uygulamaya karar veriyorum: negatifleri bulduğum yere dönüp, oradan geçenlere fotoğrafları gösterip, kendi deneyimleriyle eşleşen bir hikaye anlattırmak, gördüklerinden esinle.
O gün zarfında, fransızların, yabancılar (fotoğraftaki yabancılar) hakkında fikirlerini almak niyetim. Bu tanıklık daha sonra filmin yegane ses kaydı olacak ve mağrip düğünüyle eşleşecek. Bu fikirlerimi paylaşmak üzere, montajcım Arthur de Lipowski’yle buluşuyorum, daha bir şey anlatmama izin vermeden, Çin’de bir film stüdyosunda bulduğu 35 mm filmleri tutuşturuyor elime: eski bir coca-cola reklamının aşınmış pelikülü bu. Görüntüler zamanla yeşilleşmiş, eskimiş. Film fikrini bir kenara bırakıyorum bunun üzerine.
Çin’den gelen pelikülle başka bir film yapma fikri doğuyor sonrasında. Fotoğraflardan, dört adet üç parçalı tablo (triptyque) oluşturmaya karar veriyorum, böylece her biri bir hikaye anlatacak ve sinemasal kurgu’ya sadık kalmış olacağım. Fotoğraflar sabit sergilenimlerine rağmen bir filmden sahnelere dönüşecekler. Bütün bunların ötesinde, fotoğraflarda baskıdan seçilen çizikler ve izlerle Stories üstüste çekim tekniği (surimpression) , gravür ve pentürden geçerek deneysel sinemanın tarihini resmeder gibi.
Böylece, hikayedekiler ekrandan çıkarak birer tabloya dönüşüyorlar. Tablolar ki, bugünün duvarına asılmış bir toplumun freskosu.
Çin’den gelen reklam filmi için de aynısı geçerli: fotoğraflar gibi, o da zamanın tanıklığını eden, bulunmuş bir pelikül: komünist Çin’in seksenli yıllarda coca-cola’ya bakışı. Filme Chinese Cola adını veriyorum, ve bu filmle, teknik anlamda sinema atalarına geri dönmüş oluyor: Kinetoskop.
Üzerinde çalışmak üzere, 35 mm’lik pelikülü dijital ortama aktarmak istediğimde, laboratuvarların çoğu, pelikülün yıpranmış yüzeyini bahane ederek beni geri çevirdiler. Anladım ki analog baskı kendi başına yeterli değil, ileri dijital baskı ve çoğaltma tekniklerine boyun eğiyor. Pelikülüm, bir antika olarak dijital ortamda serüvenine devam edecek öyleyse. Bunun üzerine, bir fotoğraf laboratuvarına gidiyorum, bobinin tamamı yerine, tek tek fotoğramları bastıracağım ve daha sonra dijital montajla onları yeniden birleştireceğim. Chinese Cola, animasyon tekniğiyle saniyede 24 kare görüntü birbirine eklenerek montajlanacak.

Analog ve dijital görsellerle STORIES, zamanın arkeolojisini yapar gibi bulunmuş eşyalarımız ve fotoğraflarımız üzerinden, çağımız insanının ve toplumunun hikayesini işliyor.

Açılış: 01.05.2010 Cumartesi, 18:00 - 23:00

Ziyaret Saatleri: Haftanın her günü 10:00 - 21:00

[FR]

C’est à Paris, dans la rue que je trouve cette pellicule couleur. De suite, la matière défigurée par les intempéries m’intéresse. Je me précipite alors chez le premier photographe. Une heure après, les photographies dans les mains, je décide d’en faire un film. Mais la fin de l’histoire n’est pas celle-là…

Quelques mois plutôt, je tourne un court métrage EN GARE entre documentaire et Art vidéo. Alors que je me trouve avec Etem Sahin dans la gare de Biarritz au petit matin, nous décidons de sortir la caméra. Les images sont vides. Les gens, les personnages sont absents. C’est un décor abandonné, en suspens entre l’aube et le réveil. Il n’y a pas d’histoire… Une heure plus tard, nous rencontrons à Dax, un électricien et un journaliste. J’enregistre le son. La discussion est libre, loin de l’interview classique. L‘Aquitaine, l’Europe, la mondialisation sont abordés par l’expérience personnelle des protagonistes. Le journaliste rapproche la Turquie de la France en parlant de son meilleur ami turc, qui travaillait au café de la Gare à Bordeaux. L’électricien s’interroge sur les normes européennes électriques pour s’installer en Espagne. Ainsi, en superposant cette voix off sur les images de Biarritz, l’aspect documentaire se déploie. Le son agite l’image, la gare se remplit d’histoires.

Avec STORIES, je voulais dépasser EN GARE, parce que le hasard est plus grand. Ces photos ne sont pas les miennes. Je les ai trouvées. C’est une rencontre. Comme toutes photographies, elles sont un point de contact entre soi et le réel. Je ne les ai pas prise, je les ai ramassé. L’acte est le même; l’œil laisse la main attraper l’image à sa place. J’adopte ces images. Ensuite, comme EN GARE, elles s’ouvrent sur l’étranger. Elles représentent un mariage magrébin. Ce peut être une famille d’immigrés comme des touristes en lune de miel à Paris. Plusieurs histoires sont possibles. Cependant, une chose est sûre, elles interrogent l’Histoire de France sur la colonisation et l’immigration. Elles poussent plus loin la question de mondialisation, de frontière et d’identité nationale. L’aspect documentaire est là et pour le renforcer, je décide de retourner dans cette même rue où je les ai trouvé. Je reprends le procédé de l’interview-discussion expérimentée avec EN GARE en présentant les photos aux passants pour qu’ils me racontent à travers leur vécu l’histoire de ces gens photographiés. Je veux saisir le regard des français, à ce jour, sur l’étranger. Ces témoignages seront la bande son du film. Sans attendre, je rencontre mon monteur, Arthur de Lipowski, pour lui soumettre cette idée. Là-dessus, il me présente une pellicule 35mm, qu’il a trouvé sur un plateau de tournage en Chine. C’est une vieille publicité coca cola. Les images sont vertes, dégradées par le temps et témoignent de l’ouverture communiste sur la société de consommation. Tout bascule. Je comprends que le film est la et non plus au milieu des photographies.

Je compose alors, avec ces dernières, une série de quatre triptyques, où chacun retrace une histoire. Par cette forme, je conserve l’aspect cinématographique; ces images deviennent les photogrammes d’une pellicule film. Et plus loin, elles parcourent l’histoire du cinéma expérimental, en passant de la surimpression à la gravure. Il en est de même pour la publicité chinoise. Comme les photographies, c’est une pellicule trouvée, qui remonte aux origines du cinéma. Lorsque j’ai voulu numériser CHINESE COLA, les laboratoires ont refusés sous prétexte que les rushes étaient trop abimés. Face à ce dilemme, j’ai du me tourner vers un photographe pour qu’il numérise chaque photogramme. Le montage numérique se soumet alors aux règles de l’animation en suivant son rythme strict, 24 images par seconde, pour redonner vie au film.

Ainsi, STORIES raconte notre Histoire, notre monde aujourd’hui entre nos images numériques et argentiques, qui deviennent les tableaux, les fresques d‘une société accrochés aux murs de notre temps.

Vernissage: 01.05.2010 Samedi, 18:00 - 23:00

Hush Gallery
Caferağa Mh. Miralay Nazım Sk. 20 Bahariye - Kadıköy / Istanbul
http://www.hushhostelistanbul.com/

Detaylı bilgi için // For further info:
İbrahim Gürman t.(0532) 2854904 / gallery@hushhostelistanbul.com

Istanbul 2010

http://www.en.istanbul2010.org/abhibe/GP_684343

le cool

Slade School of Fine Art, London | Hush Gallery (19 - 30 April 2010)

2010-03-19T20:18:00.017+02:00

İSTANBUL KONSTANTİNOPOLİSTİ // ISTANBUL WAS CONSTANTINOPLE

[TR]

19 Nisan – 30 Nisan 2010

Slade Yüksek Lisans Öğrencileri’nden İstanbul’a yanıt olarak bir sergi.

Fotokopinin bir biçim olarak kullanımı kurallı bir bütünlükten öte, yapılan işlere geçici doğasını kazandırıyor. Bu biçim, İstanbul’un günlük hayatının bütün yönlerinin egzotik karşılaşmasını taşıyor.

Boyutta ve yüzeyde aynı olan fotokopiler aslında farklılığın oluştuğu alanlara dikkati çekiyor: kompozisyon, derinlik, anlam, renk seçenekleri, işaretleme, ruh hali ve atmosfer.

İşler, İstanbul ziyaretimize, İstanbul’un çeşitli tarihsel dönemlerine, Doğu ve Batı arasındaki eşsiz konumuna, canlı çağdaş sanat ve kültür ortamına bir cevap niteliğinde üretildi. Başlıkta da ima edildiği gibi eski ve yeni arasındaki gerilim sanatçıların yaklaşımını yansıtıyor: Antik, romantik, yeni yeni tempolu ve hızla değişen bir şehirle bağ kurabilmek için yeni bir araç kullanmak. Hayret verici ışık ve renkler, melankoli ve atmosfer, kültürel karmaşa ve mimari bu sergiyi yapmamızda İstanbul’un bize esin kaynağı olan yönleriydi.

Açılış: 19 Nisan 2010 Pazartesi, 18:00

Ziyaret Saatleri: Haftanın her günü 10:00 - 21:00

[EN]

19 April – 30 April 2010

An exhibition by Slade Postgraduate students in response to Istanbul.

More than formal unity, the use of photocopies as a format lends the works an ephemeral nature, which conveys the encounter of the exotic in every aspect of Istanbul’s everyday life.

Identical in size and surface, the photocopies in fact draw attention to the areas where difference occurs: composition, depth, meaning, colour choices, mark-making, mood and atmosphere.

The work is produced as a response to our stay in Istanbul, and its many historical layers, unique position between the East and the West, and vibrant contemporary cultural scene. The tension between the old and the new as referenced in the title reflects the artists’ approach: using a new medium to engage with an ancient, romantic, yet fast-paced and fast-changing city. Astonishing light and colour, melancholy and atmosphere, cultural complexity, and architecture are some of the aspects that Istanbul has inspired us to investigate in this exhibition.

The Slade School of Fine Art at University College London is a world renowned art school.

Opening: Monday, 19 April 2010 at 18:00

Visiting Hours: Everyday 10:00 - 21:00

Sanatçılar // Artists

Aglae Bassens
Nadine Mahoney
Rebecca James
Mike Salter
Paulina Michonoswka
Rory Mc Cartney
Richard Forbes Hamilton
Jessica Maizerite
Rowena Hughes
Sarah Wilson
Rosey Davey
Claire Dorsett
Donal Moloney
Joana Brandao Costa
Nastja Ronkko
Alec Kronacker
Kate Lepper
Kazim Ali
Joe Clark
Paul Kneale
Gaby Beveridge
Julia Vogl
Jung Woo Lee
Eunkyung Lee
Malina Busch
Ivan Liotchev
Georgie Flood
Nicholas Jones
Joy Chang
Cornelia Baltes
Nina Rodin
Diana Taylor
Anna Bunting-Branch
Kristen Schaffer
Lindsay Mapes

Hush Gallery
Caferağa Mh. Miralay Nazım Sk. 20 Moda - Kadıköy / Istanbul
http://www.hushhostelistanbul.com/
http://hushhostelgallery.blogspot.com/
gallery@hushhostelistanbul.com
T. (532) 2854904, (216) 3309188

PRESS:

Can Eskinazi / Etem Şahin @ Hush Gallery (27 March - 15 April 2010)

2010-03-04T14:26:00.006+02:00

Can Eskinazi
Etem Şahin

CANIN CENNETE // GO TO HEAVEN

[TR]

27 Mart - 15 Nisan 2010

“Nbr Selen iimisin? Koptuk valla hiç görüşmüyoz artık…”
Facebook’tan, Anonim

Etem Şahin ve Can Eskinazi anaokulunu beraber okudular ve uzun süre birbirlerinden haber alamadılar. Tamamen kopmanın eşiğine gelmişlerdi ki, Haneke’nin ‘Tesadüfi bir Kronolojinin 71 Parçası"nda karşılaştılar ve çok iyi anlaştılar. Yine uzun süre görüşmediler, fakat sonra bir konserde karşılaşıp, tekrar iyi anlaştılar. Sonra araya Facebook girince, gizlice birbirlerini takip ettiler ve üçüncü buluşmalarında Etem Can’a bir sergi önerisi getirdi. Kültür-sanat ortamlarında rastlantılarla filizlenen ilişkilerini, içinde bol bol rastlantı bulunan bir kültür-sanat etkinliği yaparak taçlandırmaya karar verdiler.

Can’ın Cennet’e böyle kişisel bir noktadan çıkılarak hazırlandı. Can Eskinazi Facebook’tan, haber sitelerinden, korsan forumlardan bulduğu bazı cümleleri, resimleri akrilik, ışıklı pano ve video gibi farklı yollarla sergilerken, Etem Şahin restoran tabelalarından çaldığı rakamları, etrafında kulağına çalınan bazı sözleri çantasına koyup sergi mekanına taşımaya karar verdi.

Bu ‘bulunmuş’lukların yanında, iki sanatçı sergi için iki farklı video hazırladılar. Can Eskinazi’nin ‘Nuri’yle arkadaş oldunuz’ adlı videosu, Facebook’ta kız peşinde koşan bir oğlanın portresini çizerken, çağımız insanının internet ve bilgisayar teknolojisi ile kurmuş olduğu yeni ilişkiyi anlamaya çalışıyor. ‘İşim Fotoğrafçılık, Hobim Hukuk’ videosunda, Etem Şahin ‘şehirli’ ve ‘kültürlü’ olmak durumunu –ve hatta kültür başkentinde bir vatandaş olma durumunu- absürt bir senaryo içine yerleştirerek yeniden değerlendiriyor. Diğer işlerin anlık doğalarının aksine bu videoların planlanmış ve düşünülmüş halleri sanatçıların sergiye getirdikleri iki farklı yorum olarak, rastlantı, arkadaşlık, iletişim, teknoloji, kent, kültür ve sanat kavramlarına da farklı açılımlar getiriyor.

Sanatçılar Hakkında:

Can Eskinazi 1986’da İzmir’de doğdu. Bard College’da sinema eğitimini tamamladıktan sonra New York’ta yaşadı. Şimdilerde İstanbul’da askere gitmeyi bekleyen Can’ın, Fatih Özgüven’in aynı adlı öyküsünden uyarladığı ‘The Phantom Behind’ isimli bir kısa filmi ve WUFI grubunun "Le Titre" şarkısına çektiği bir klibi bulunuyor. Ayrıca 2007 yılından beri düzenli olarak katkıda bulunduğu Altyazı Sinema Dergisi’nde sinema üzerine yazmaya devam ediyor.

Etem Şahin 1986 yılında İzmir'de doğdu, çocukluk ve ilk gençlik yılları bu kentte geçti, ortaokul ve lise öğrenimini İzmir Saint Joseph lisesinde gördü. 2004 yılında K2 sanatçı inisiyatifine katılarak fotoğraf ve video çalışmalarına başladı. K2 bünyesinde grup sergilerine katıldı. 2005 yılında Bordeaux 3 Michel de Montaigne Üniversitesinin tiyatro ve sinema, Sahne sanatları bölümüne kabul edildi. Ertesi yıl Paris 3 Sorbonne Nouvelle Üniversitesi Sinema ve Görsel Sanatlar Bölümüne kayıt oldu. 2009 yılının yarı döneminde mezun oldu. Öğrencilik hayatı boyunca çeşitli orta ve kısa metrajlı filmler yaptı. 2008 yılında belgeselci Marie Béchaux ile bir sanatçı kolektifi kurdu. Kolektif çeşitli sanat kurumlarında "Vernissage Movie" ve "Faire" gibi deneysel video performansları sergiledi. 2009 yılı baharında kurulan Collectif Sous-Groupe isimli bir sanatçı inisiyatifinde bağımsız küratör olarak performanslar düzenledi. Halen Panthéon Sorbonne Üniversitesinde « Yeni Medyalar ve Sanat » bölümü kürsüsünde « Sinemanın Yeni Müzeolojisi » başlıklı araştırma tezini yazıyor.

Açılış: 27 Mart 2010 Cumartesi, 18:00

Ziyaret Saatleri: Haftanın her günü 10:00 - 21:00

[EN]

27 March - 15 April 2010

“Hello Selen, how r u? We’ve lost touch stopped hanging out…”
Anonymous on Facebook

Etem Sahin and Can Eskinazi attend kindergarten together and lost touch soon after. Years later they were reunited during a screening of Haneke’s “71 Fragments of a Chronology of Chance”, and realized they had many things in common. Shortly after the screening, they lost track once again, but destiny was inevitable and they spotted each other at a local concert. Avoiding all the signs, they failed to connect once again, but managed to find each other through Facebook’s popularity, and finally began discussing art. Etem presented to Can his ideas for an exhibition. Since their relationship flourished due to chance encounters in art events, they decided the best way to crown their friendship was with an art event honoring these type of “chance” encounters.

“Go to Heaven” takes this personal anecdote as a starting point. Can Eskinazi decided to show phrases and pictures he came across on Facebook, news sites, and pirate forums. Etem Sahin took numbers off restaurant boards and words off people’s mouths, and placed them in his bag. Now he’s taking them out exclusively for this exhibition.

Through objects, images, and words, the two artists made two different videos. Can Eskinazi’s “You are now friends with Nuri”, paints a personal portrait of a boy chasing girls on Facebook, while at the same time trying to understand a new relationship modern man has established with technology. In “My profession is Photography, My Passion is Law”, Etem Sahin fabricates an absurd scenario, through which he evaluates the state of being “cultured” and “urban”, and being the citizen of a “culture capital.” As opposed to the randomness and immediacy of other pieces of their work, these two videos are a bit more planned and premeditated, and function as two different commentaries. All these efforts are from two artists who hope to elaborate their own notions of chance, friendship, communication, technology, culture, and art.

About The Artists:

Can Eskinazi was born in Izmir in 1986, graduated from Bard College, with a degree in Film and Electronic Arts. His short film ‘The Phantom Behind’, based on the short story by Fatih Ozguven, was shown in numerous film festivals in Turkey and abroad. His first commercial work is a music video commissioned by WUFI for the song “Le Titre.” Can is also a frequent contributor to the monthly film magazine “Altyazı”.

Etem Sahin was born in Izmir in 1986, where he spent his younger years. While in Lycée de Saint Joseph, he joined the art initiative K2, where he started to work in photography and video, and involve himself in group exhibitions.
In 2005 he was accepted into the cinema program, Bordeaux 3 Michel de Montaigne. In 2006, he enrolled in the cinema and visual arts program of Paris 3 Sorbonne Nouvelle, which he completed in 2009. During his studies, Sahin produced many short and medium-length films. He also established an art collective with filmmaker, Marie Béchaux in 2008. While collaborating with Béchaux, he took part in various arts events with experimental video performances such as, “Vernissage Movie” and “Faire.” He also organized performances as an independent curator, in association with the arts initiative “Collectif Sous-Groupe.” He’s now continuing his studies in the University of Sorbonne Pantheon, where he is writing a thesis on “The New Museology of Cinema.”

Opening: Saturday, 27 March 2010 at 18:00

Visiting Hours: Everyday 10:00 - 21:00

Hush Gallery
Caferaga Mh. Miralay Nazim Sk. 20 Moda - Kadikoy / Istanbul
www.hushhostelistanbul.com
gallery@hushhostelistanbul.com
T. (532) 2854904, (216) 3309188

Arda Yorgancılar @ Hush Gallery (12 - 25 March 2010)

2010-02-23T19:08:00.013+02:00

ARDA YORGANCILAR

Günce // Diary

[TR]

12 - 25 Mart 2010

Hayatta kalabilmek için gösterdiğimiz tüm çabalar, bizim görünmeyen kalkanlarımızdır. Öyle ki bu kalkanlara sahip değilsek hayatın ürkütücülüğü karşısında çırılçıplak kalıveririz. Düşün, sadece içinde bulunduğun bir anı geçmişe ait bir pişmanlık veya geleceğe ait bir kaygı taşımadan tüm farkındalığıyla yaşadığını. Hatırla, şu insan çorbası İstanbul’un trafiğinde kendini bir toplu taşımanın içinde gideceğin yere santim santim ulaşmaya çalışırken; ya da yaşadığın şu kısacık ömürde elinde olan özgürlüğü kusursuz bir şekilde yaşaman gerektiğini hatırla ve sıkılmak yerine eğlen. Özgürlüğün sınırı seni sen yapan davranışlarının içinde saklıysa bunun farkındalığı ise senin özgürlüğünün temelidir.

"Emancipate yourself from mental slavery…" Bob Marley

Açılış: 12 Mart 2010 Cuma, 18:00

---- Can Aydınoğlu DJ SET ----

Ziyaret Saatleri: Haftanın her günü, 10:00 - 21:00

[EN]

12 - 25 March 2010

Our entire struggle is dependant on our invisıble shields. If we don't have those shields, it's difficult to fight against the struggles of life. Imagine your life free of regrets, and unchain your mind from your regrets and anxieties of the future. Breath freely with the awareness that this could be possible. While you're trapped in the hectic traffic of Istanbul inch by inch, remember the freedom that this short life can bring. Enjoy this precious life, instead of being frustrated and bored. And remember that the key to freedom, is not letting the insecurity in your behaviours, limit your ability to be FREE.

"Emancipate yourself from mental slavery…" Bob Marley

Opening: 12 March 2010 Friday, 18:00

---- Can Aydınoğlu DJ SET ----

Visiting Hours: Everyday, 10:00 AM - 21:00

www.hushhostelistanbul.com
gallery@hushhostelistanbul.com
T. (216) 3309188

In The Media:

Luca Maruffa @ Hush Gallery (16 January-17 February)

2009-12-25T18:45:00.024+02:00

Luca Maruffa was born in Schio, Vicenza, Italy, the 28th of July, 1985 and after his diploma he moved to Milan to continue his studies.
Luca took many photos in Milan, Paris, Sydney and Melbourne, trying to concentrate his eyes not in the “urban landscapes” for themselves, but in a strong connection with the people that animate the compositions. He exposed 20 of his shoots in Adelaide, Australia, at the Eye2Eye Fine Art Gallery, from the 10th to the 21st of December 2008, during the Canon Australian Prize.
During his time in Australia he started to focus himself on portraying different people to take out what is unique not just in their physiognomies, but in their deepest core.
He exposed his portraits at 2nd Avenue Stylewear shop, at the Mararock Music Festival in Schio (Vi) and at the Postbloo Festival in Lagonissi, Athens, Greece.
In April 2009 he worked as reporter for the Fuorisalone, Milan, during the famous Design week of the Salone del Mobile.

This serie presents four different persons: PEOPLE( a girl, a boy and two twins ) in B&W. The black spots on their faces have an instrumental function, because the make-up makes every stare deeper, and conceptual, because every mask reveals more than what it hides. There is an attempt to make the form and the substance coinciding, or better to claim their simultaneous existence. The work is influenced especially by Luca’s readings ( in particular by the J. Baudrillard essay “About Seduction” and the last Milan Kundera’s book “An Encounter” ) and by a vision of the world inspired by the Shakesperian theatre, a presence that still pervades our everyday life.

Opening: Saturday 16 January 2009 at 19:00

[TR]

Vicenza doğumlu Milano’da profesyonel sanat hayatına devam eden 1985 doğumlu genç fotoğraf sanatçısı Luca Maruffa, İtalya’da hızlı yükselişinin ardından soluğu 16 Ocak 2010’da İstanbul Hush Gallery’de alacak.

Milano,Paris,Sidney ve Melborn’da çektiği fotoğraflarda, “kentsel peyzaj” a odaklanmak yerine, kompozisyonlarını canlandıran insanların ilişkileri üzerine yoğunlaştı. 20 fotoğrafını Avustralya’da Eye2Eye Fine Art Gallery’de Canon Australian Prize sırasında sergiledi.

İnsanları benzersiz yapanın “öz” kavramı olduğuna inanan Luca, dış görünüş farklılıklarından uzaklaşarak portrelerinde insanların derinlerini yansıtmayı amaçlar.

Portre çalışmaları 2nd Avenue Stylewear’da, Schio’da Mararock Music Festival’de ve Atina’da Postbloo Festival’de sergilendi. Şimdi ki durağı da İstanbul… 16 Ocak - 10 Şubat 2010 tarihleri arasında Hush Gallery’de portre fotoğraf serisi görücüye çıkacak.

Serideki fotoğraflar 4 farklı insan ilişkisi üzerinde durmakta: Bir kız, bir erkek ve İkiz Kardeşler. Porte çalışmaları makyajın yardımcı rolü ile sizi yüzlerdeki maskelerinin ardına taşıyacak ve hiç tanışmadığımız insanların yolculuklarına şahit olacağız.

Bizdeki Bildiklerimiz ve Bilmediklerimiz – Gördüklerimiz ve Görmediklerimiz…Tekrar düşünülecek.

Varoluşumuzun bir nedeni var diyen, alışkanlıklarımızla korkularımızı çakıştıran, ideal ettiklerimize ayna tutan çalışmalar J. Baudrillard' ın “Baştan çıkarma üzerine” kitabı, Milan Kundera’nın son kitabı “An Encounter” ve Shakespear tiyatrosundan esinlenilerek güç kazanmakta ve bize eşzamanlı Luca Maruffa’nın dünya görüşünün izlerini sunmaktadır.

Sergide sanatçının geçmiş çalışmalarından oluşan bir seçkiye de yer verilecek.

Açılış: 16 Ocak Cumartesi, 19:00

gallery@hushhostelistanbul.com

T. 532 2854904 / 216 3309188 / 535 4717796

IN THE MEDIA

Art-Core Tv:

http://art-core.tv/video/513-luca-maruffa-sergisi-hush-galeride-/

Radikal GaleriHaber:
http://www.radikal.com.tr/Radikal.aspx?aType=RadikalGaleriHaber&ArticleID=973069&PAGE=1&Date=08.01.2010&CategoryID=82

le cool magazine:

Radikal Üç:

CNNTurk:
http://www.cnnturk.com/2010/kultur.sanat/diger/01/15/maruffanin.fotograflari.hush.galleryde/559538.0/index.html

Sanatkop:
http://sanatkop.com/index.php/luca-maruffa-fotograf-sergisi/

Urban Bug:

http://www.portal.urbanbug.org/ub_culture/525.html

tiyatro.net:
http://www.tiyatro.net/haber/3383/fotograf_sanatcisi_luca_maruffa_hush_galleryde.html

haberdar@:
http://www.tiyatro.net/haber/3383/fotograf_sanatcisi_luca_maruffa_hush_galleryde.html

bugün begece:
http://www.bugunbugece.com/istanbul/component/option,com_eventlist/Itemid,15/id,6215/view,venueevents/

istanbul.net.tr:
http://www.istanbul.net.tr/istanbul_sergi_detay.asp?id=2498

istanbul cityguide
http://www.istanbulcityguide.com/sanat/Sergi.aspx?Id=1243

istanbul.com
http://www.istanbul.com/etkinlik/sergi?page=5

hobimlemutluyum.com
http://www.hobimlemutluyum.com/Activities.aspx

nevarneyok.com
http://www.nevarneyok.com/sanat/sergi.aspx?Id=1243

antoloji.com
http://www.antoloji.com/etkinlik/default.asp?etkinlik=11377

GriZine
http://www.grizine.com/

technotoday.com
http://www.technotoday.com.tr/Detay/1459/Fotograf-Sanatcisi-Luca-Maruffa-16-Ocak-2010-da-Istanbul-Hush-Gallery-de

sehirkedisi.com
http://www.sehirkedisi.com/sehir-rehberi/muzeler-galeriler/fotograf/luca-maruffa-sergisi.htm

Life Style Istanbul
http://www.lifestyleistanbul.com/2010/01/05/luca-maruffa-fotograf-sergisi/

Istanbul 2010 European Capital of Culture Agenda

"Les Fauves" // Volkan Yıldırmaz

2009-11-21T13:09:00.020+02:00

2009 Yılının başlarında Bebek LuccaART 'da düzenlediği "Ağaca Tüneyen Baron" isimli 2. kişisel sergisinin ardından aynı yıl Tarihi Sümerbank Binası "My name is CASPER" ve TÜYAP Artist fuarı Alternatifplatform karma sergilerinde boy gösteren Volkan Yıldırmaz 5 Aralık 09 - 7 Ocak 10 tarihleri arasında 3. kişisel sergisi "Les Fauves" ile Kadıköy Hush Galeri’de tekrar izleyici karşısına çıkıyor.

Sanatçının geçmiş ve son dönem yapıtlarının izleneceği sınırsız teknik ve malzemeler ile tamamı deneysel uygulamalardan oluşan sergi kavramsal boyutta "Les Fauves" olgusu ile zamanlar arası bir bağ kurmayı amaçlıyor.

http://volkanyildirmaz.blogspot.com

Fovizm
Fovizm (Fauvism) 1898-1908 yılları arasında Henri Matisse tarafından Fransa'da geliştirilen bir sanat akımıdır. En önemli özelliği, tüpten çıkmış gibi çiğ ve bağıran renklerin doğrudan kullanımıdır. Matisse, Derain ve Vlaminck'in Paris'te açtıkları bir sergide ilk kez duyulmuştur. 1905 yılında gerçekleşen bu sergi modern resme birçok katkıda bulunmuştur. Sergiye gelenler daha önce hiç karşılaşmadıkları bir anlatımla karşılaşmışlardır. Tuval üzerine sürülmüş doğrudan renkler, bozuk perspektif gelenleri şaşırtmıştır. Sergide bulunan bir eleştirmen bu gruba fauve (vahşi hayvan) adını takmıştır. Akım adını buradan alır.

Açılış: 5 Aralık Cumartesi, 19:00
Opening: Saturday, 5 December 2009 at 19:00

www.hushhostelistanbul.com
gallery@hushhostelistanbul.com
t. (216) 3309188; (532) 2854904; (535) 4717796

Press:

ART-CORE TV:
Interview with the artist

http://art-core.tv/video/406-volkan-yildirmazin-solo-sergisi-hush-hostel-galeride-

le cool magazine:

"tim burton SYNDROME" in the media

2009-11-21T12:46:00.009+02:00

http://www.radikal.com.tr/Radikal.aspx?aType=RadikalHaberDetay&ArticleID=961784&Date=30.10.2009&CategoryID=113

http://www.aksam.com.tr/2009/11/21/haber/cumartesi/496/tim_burton_anadolu_yakasinin_ilk_hostelinde.html

NTVMSNBC:

http://www.ntvmsnbc.com/id/25014705/

TIMEOUT:

http://www.timeoutistanbul.com/e6850/sanat/istanbulda_tim_burton_sendromu

HÜRRİYET:

http://www.hurriyet.com.tr/kultur-sanat/etkinlik/12837481.asp

CUMHURİYET:

http://www.cumhuriyet.com.tr/?im=yhs&hn=91452

ARTPEREST:

http://www.artperest.com/2009_10_25_archive.html

SANATKOP:

http://sanatkop.com/index.php/mehmet-selcuk-bilge-den-tim-burton-syndrome-sergisi/

BUGÜNBUGECE:

http://www.bugunbugece.com/istanbul/component/option,com_eventlist/Itemid,15/id,7670/view,details/

ZERO Istanbul

2009-11-08T15:16:00.003+02:00

HUSH @ Time Out English

2009-10-27T03:51:00.003+02:00

Thanks to Esen Boyacıgiller

HUSH @ CNNTurk

2009-10-27T01:12:00.004+02:00

http://www.cnnturk.com/2009/yasam/gezi/07/04/anadolu.yakasi.hosteline.kavustu/533333.0/index.html

Serkan Aka Haberi: http://www.cnnturk.com/2009/kultur.sanat/diger/07/21/yine.de.oynar.misin.benimle/535863.0/index.html

Hush Gallery dans le cool

2009-10-27T01:08:00.003+02:00

tim burton SYNDROME by mehmetselçukbilge

2009-10-21T12:09:00.000+03:00

art is imitation

herşey birbirinebağlıbirbirinebağlı herşey

tim burton syndrome

Yakın arkadaşlar, tehlikeli oyuncaklar, fotoğraf makinesi ve photoshop lazım. 18 yaşından büyük olmaya da pek gerek yok, Tim Burton’un pek cazip hastalıklı dünyası, bünyeyi baştan çıkarmaya üç yaşında başlıyor, künyeyi yok sayıyor. Belki yeni uzun metrajına ya da animasyonuna fikir veririz, ya da bu muhteşemlik içimizde patlar, amacımız sadece eğlenmek ve egomuzu tatmin etmek. Sendrom müthiş, kalpler kırık, hepimiz mutasyona uğrak, gelecek bizim için, keyif de bizim. Onlar için Seinfeld, bizim için Bizimkiler. Sendrom uzun ömürlü olsun, herkes bana baksın. Tim Burton Syndrome – Hiç bir şey üzerine, herşey için. Gerisi, Geri Halliwell. İçki içeriz. Kızılcık şerbeti kokteyli.

24 Ekim 2009 Cumartesi 20.00 açılış, mehmetselcukbilge’nin doğumgününden 2 gün önce... 25 Kasım'da sergi sona eriyor.

make up/photo/poetry/painting/video by mehmetselcukbilge
curator: bilge ertem

Painted Photography | Emre Namyeter @ Hush Gallery

2009-10-01T11:22:00.002+03:00

Emre Namyeter is a painter and photographer who actively engages with the acrylic painting from photography.

His work serves as an individual exploration of ‘the unseen’, in which he transposes the fleeting imagery that exists at the periphery of his imagination. Dipping into realm in which representation and fantasy meld, this artist emerges with unsettling images of a fragile beauty.

In this exhibition he tries and create notions of the unconscious, through the play of images and the distortion of photography.

http://www.emrenamyeter.com/

Visiting Hours: Everyday 10:00 - 21:00

Hush Gallery
Caferağa Mh. Miralay Nazım Sk. 20 Bahariye - Kadıköy / Istanbul